Drie benaderingen om het Papua-probleem te overwinnen

Drie benaderingen om het Papua-probleem te overwinnen

Een aantal andere benaderingen zijn nodig om Papua's problemen aan te pakken. Lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers I Sukamta verklaarde dat militaire operaties in Papoea niet de belangrijkste oplossing waren om het Papua-probleem op te lossen. Militaire operaties in Papoea zullen alleen leiden tot antipathie en aanhoudend geweld onder Indonesische burgers en tegen het TNI-Polri-apparaat.

Een veiligheidsaanpak door prioriteit te geven aan militaire operaties in Papoea werd bijvoorbeeld uitgevoerd tijdens het Nieuwe Orde-tijdperk om het separatisme in Papoea op te lossen. Cases of Bloody Biak (1998), Bloody Wasior (2001), Bloody Wamena (2003) en Paniai (2014) en tot slot in Wamena 2019 zijn aanwijzingen dat de militaire aanpak een eindeloze cyclus van geweld oplevert.

Een aantal andere benaderingen zijn nodig om de problemen van Papoea te overwinnen. Ten eerste houdt de aanpak verband met de basisbehoeften van de bevolking van Papoea. De centrale overheid en de regionale overheid van Papoea moeten serieus voldoen aan de behoeften van minimumnormen voor gezondheid, onderwijs tot middelbaar niveau, welzijn door de armoedecijfers onder de 10 procent te verlagen en vervolgens het belang van communicatie.

Dan is de tweede benadering de de-radicalisering en deideologie van de Vrije Papoea-beweging. Namelijk door de BNPT te betrekken die ervaring heeft met de bestrijding van terrorisme voor Papoea, die in ideologische portalen van de Vrije Papoea-beweging is ondergedompeld in binnen- en buitenland.

"De ideologie van Free Papua moet worden veranderd in de richting van het nationalisme van de Republiek Indonesië met een vaste prijs," zei hij.

De derde aanpak is volgens Sukamta het verbeteren van regionaal bestuur. De regering via het ministerie van Binnenlandse Zaken, Kemenpan RB in samenwerking met de lokale regeringen van Papoea, de nationale politie, het procureur-generaal, BPK, KPK, moet serieus omgaan met kwesties van budgetefficiëntie, overheidsbeheer en openbare diensten in Papua.

Hij zei dat van 2001 tot 2019 het totale speciale autonomiefonds voor Papoea en West-Papoea 83 triljoen bedroeg en in 2020 8,37 triljoen toegewezen kreeg, maar de ontwikkeling van de verbetering van de kwaliteit van human resources, governance en openbare diensten veranderde niet significant. De centrale overheid moet serieus toezicht houden op de speciale autonomiefondsen, beheer en prestaties moeten in overeenstemming zijn met de doelstelling.