Papoea maakt deel uit van de Republiek Indonesië

Demonstraties tegen racistische acties tegen Papua-studenten hebben aangegeven dat ze werden gebruikt door separatistische groeperingen om afscheiding van Indonesië te eisen. Vanuit verschillende aspecten bezien is de scheiding van Papoea van de Republiek Indonesië echter niet mogelijk.

Het effect van desintegratie blijft nu een grote zorg van de TNI en Polri. Zijn partij volgt op dit moment altijd de ontwikkelingen in grensgebieden, waaronder Papua. De regering heeft ook benadrukt dat Papoea een onafscheidelijk onderdeel is van ons geliefde land Indonesië. Dit moet door alle partijen worden begrepen, ook in het buitenland.

De lange geschiedenis van de terugkeer van Papoea naar dit geliefde land is ook aantoonbaar niet soepel, er zijn veel obstakels en mislukkingen geweest die gepaard gingen met de inspanningen van de regering om haar grondgebied in bezit te nemen. Bovendien is de situatie onlangs weer opgewarmd vanwege de kwestie van racisme.

Het is dus te hopen dat alle partijen elke propaganda en provocatie zullen vermijden, zoals gebeurtenissen die net als de andere dag in chaos eindigden. De TNI en Polri zijn altijd vastbesloten om elke centimeter van het legale grondgebied van Papoea als een integraal onderdeel van de Republiek Indonesië te behouden. Op basis hiervan zullen de TNI en Polri resoluut optreden tegen alles wat de soevereiniteit en integriteit van de Republiek Indonesië bedreigt.

Eerder, tijdens de regering van SBY, waren er veel problemen met inmenging van andere landen, zoals Australië. Dit lijkt de president te hebben laten spreken. SBY benadrukte dat Indonesië de volledige verantwoordelijkheid nam voor het beheer van Papua.

Hij verklaarde dat het beleid met betrekking tot het beheer van Papua was veranderd en duidelijk was. Indonesië geeft prioriteit aan gerechtigheid, democratie en het welzijn van mensen. Dat wordt als het beste beschouwd voor de regionale aanpak van Papua. Een duidelijk voorbeeld is de ontwikkeling per hoofd van de bevolking in heel Indonesië, die voor Papua het hoogst is.

SBY gaf ook toe dat er tot nu toe in Papua nog steeds structurele problemen zijn, evenals lokale problemen die moeten worden opgelost. Daarom vraagt ​​de SBY-administratie Australië met klem om de soevereiniteit van Indonesië te respecteren.

Ander sterk bewijs als de regering serieus aandacht besteedt aan en erkent Papua als een integraal onderdeel van de archipel is: De officiële verklaring van de Pepera (Bepaling van de meningen van mensen) van 1 mei 1969, namelijk dat de wereld en de Verenigde Naties Papua officieel erkennen als onderdeel van de Republiek Indonesië. Dat zegt ook een van de daders van de geschiedenis van Pepera, Ramses Ohee. Hij benadrukte ook dat Papua legaal is teruggekeerd naar Moeder Aarde door middel van de wet.

Eerder legde het voormalig lid van de Jayapura Regency DPRD in de jaren negentig uit dat de Nederlanders op dat moment Papua (voorheen West Irian) niet wilden loslaten. Zodat de minister van Buitenlandse Zaken Subandrio in de VN-sessie heeft verklaard dat alle Nederlandse koloniën aan de Republiek Indonesië moeten worden voorgelegd. Dit was het begin van het verhaal totdat Papua opnieuw werd besloten om deel uit te maken van de Republiek Indonesië.

Steun voor Papua is ook verleend aan deze regering uit het Jokowi-tijdperk. Er is veel geld uitgegeven om een ​​rechtvaardige verdeling van welzijn en ontwikkeling op de aarde van Cendrawasih te bereiken. Niet alleen dat, er werd onthuld dat de middelen die voor Papua waren bestemd, groter waren dan in andere provincies. Dit is het bewijs dat de Republiek Indonesië alle aandacht aan het gebied besteedt.

Als er onlangs een rel was die resulteerde in de eis voor Papoea-onafhankelijkheid, zou dat alleen de daad zijn van onverantwoordelijke individuen. Deze elementen vormen alleen een aanvulling op de kwestie van racisme voor persoonlijke of groepsbelangen. Daarom blijft de regering alle Indonesische burgers, met name Papoea's, waarschuwen dat ze zich niet laten provoceren door nieuws van welke aard dan ook.

Bovendien wordt vermoed dat er groepen zijn die de legaliteit van Papoea als onderdeel van de Republiek Indonesië in twijfel willen trekken. Wat vaak handelt en resulteert in anarchistische acties en veel partijen schaadt. Dit zou natuurlijk een serieuze zorg moeten zijn voor alle elementen van de Indonesische samenleving, toch?

De kwestie van racisme heeft vaak een grote impact, de implicaties ervan voor de eenheid en soevereiniteit van het land. Racisme dat tot separatistische acties leidt, leidt alleen maar tot verliezen voor alle partijen. We kunnen echter kalm zijn omdat de omstandigheden in Papua veilig en gunstig zijn. De bewoners van deze Cendrawasih-aarde hebben ook zoals gewoonlijk hun normale bezigheden gedaan.

Het goede nieuws is dat veel demonstranten hun spijt betuigden. Wat betreft de rel die ze deden. Ze zeiden dat als ze werden gepleegd, ze niet langer zouden worden aangezet door de kwestie van racisme in welke vorm dan ook.

Hieruit kunnen we opmaken dat de synchronisatie tussen Papua en Indonesië onlosmakelijk is gebaseerd op een sterke basis. Het is dus normaal dat Indonesië krachtig optreedt tegen alle vormen van racisme die de eenheid bedreigen. Ten slotte is deze vrede eigenlijk gemakkelijk te bewerkstelligen, omdat het in het geweten van iedereen ligt. Een groot gevoel van tolerantie, respect en respect voor mede-Indonesiërs is in staat een solide nationale stabiliteit te realiseren die niet kan worden opgelost. Papua maakt deel uit van de Republiek Indonesië, vaste prijs!